Donderdag 28 juli 2011

Sonrise, sportdag 4

Vandaag was de laatste sportdag in Dieze zelf en stond in het teken van Gods beloften en ons antwoord daarop. Ook gaf God ons een geweldige knipoog, maar laten we bij het begin beginnen.

Vanochtend begonnen we weer met stille tijd. Daarin lazen we Handelingen 6, waar de apostelen merken dat het regelen van veel praktische zaken onder de gelovigen te veel tijd en energie kost, en dat daardoor de verkondiging van het evangelie gevaar loopt. Daarom stellen ze zeven diakenen aan die daar mee bezig gaan. Toen we het daar als team na de stille tijd nog even over hadden, merkten wij dat wij eigenlijk in zo’n zelfde situatie zitten: het kerkteam zorgt voor alle praktische dingen, wij hoeven ons alleen maar te richten op de kinderen en tieners die we ontmoeten en op het verkondigen van het evangelie. Daar zijn we dankbaar voor!

Na het voorbereiden van de sporttrainingen en het dramastukje voor die middag gingen we vol enthousiasme het veld op. Met de kinderen die aanwezig waren hebben we lekker gesport en de laatste trainingen gegeven voor het toernooi van morgen tegen de andere Sonrise-wijken. In de pauze lieten we een dramastukje zien over iemand die tot twee keer toe in de steek gelaten wordt door vrienden die hun beloften niet nakomen. Jos gaf daarna een getuigenis over de trouw van God in zijn leven. Wat God belooft, gebeurd altijd! En God wil je nu twee dingen beloven, namelijk dat Hij altijd bij je wil zijn en da je bij Hem in de Hemel mag komen als je bij Hem hoort. We sloten de sportmiddagen van dit jaar dus af met een oproep aan de kinderen om op God te gaan vertrouwen. We merkten dat deze boodschap bij veel van hun landde. Wij hopen dat ze dit vast zullen houden, en dat God hen zo dichter bij Hem wil brengen.

Ook vanavond hebben we nog lekker gesport en getraind voor morgen. Veel van de tieners zijn er van overtuigd dat Dieze eerste gaat worden dit jaar, en daar zijn wij uiteraard ook van overtuigd. In de pauze hebben we een kort maar krachtig dramastuk gedaan: Maarten hield een muntje omhoog en vroeg wie hem wilde hebben. Verschillende vingers gingen aarzelend omhoog, maar ze durfden niet direct naar voren te komen om hem op te halen. Tot er uiteindelijk toch één was die het aandurfde. Vervolgens legde Maarten uit dat de tieners een keus hebben: ze kunnen verder leven alsof wij er nooit zijn geweest, maar er ook voor kiezen om meer te gaan ontdekken van Jezus. Edward vertelde zijn getuigenis, wat ook over keuzesmaken met en voor God ging. Uiteindelijk hebben we de tieners gevraagd of ze nog eens over de boodschap die wij deze week gebracht hebben willen nadenken en als ze vragen hadden over de keus die ze hebben mochten ze naar ons toekomen. Daardoor kregen we nog mooie gesprekken met een aantal van de tieners. We merkten dat God had gewerkt door ons heen.

Wat helemaal geweldig was, was dat één van de meiden die ook vorig jaar al zeer geïnteresseerd was in God en geloven, nu aangaf dat ze graag die keus voor God wilde maken. Ze zat samen met Roos wat apart en verteld haar dat ze het wel lastig vond om in iets te geloven wat ze niet kon zien. Roos zei daarop dat ze dat ook uit mocht spreken naar God, en dat Hij haar dan zekerheid wilde geven. Waarop dat meisje zei dat ze dan wel graag een teken wilde van God als Hij echt bestond, namelijk dat er een wit konijn voorbij zou komen huppen. In dat park zaten echter nauwelijks konijnen. En de paar konijnen die we een keer hadden gezien deze week waren bruin. En toch kwam er nog geen minuut nadat dat meisje dat had gezegd een wit konijn voorbij Roos en haar huppen. Bizar natuurlijk, maar wel waar! Het meisje stond ook versteld van de verhoring van haar vraag om een teken en heeft haar hart aan Jezus gegeven. Als team hebben we dit als een enorme bemoediging en bevestiging ervaren van het werk dat God aan het doen is in Dieze.

Na afloop van de sportavond hebben we God er dan ook voor gedankt dat dat meisje echt het verlangen heeft om met God te gaan leven en voor de verhoring van haar vraag om een teken. Wij hebben een grote God!

Morgen is de laatste dag: het City Championship 2011. We gaan met drie voetbalteams, twee volleybalteams en twee dansteams strijden voor de winst van het toernooi. Dit is ook de laatste dag van het project dat we echt de tijd hebben om in deze kinderen te investeren. Wij hopen dat God ons ingangen wil geven om ze nog één keer over Hem te vertellen.